Het is verleidelijk onzekerheden en negatieve gevoelens te zien als persoonlijk falen. Je eerste reactie is wellicht de boel te negeren of ertegen te gaan vechten. Maar wat gebeurt er als je eerlijk je kwetsbaarheid deelt? Zouden we tegenslag, imperfectie, pijn en rotdagen kunnen omarmen als deel van het leven? Het ongeluk niet langer wegduwen, maar ermee leren leven, want kwetsbaarheid is een onderschatte kracht. We zijn – gelukkig – niet zulke superhumans als we zelf zouden willen. Openhartig zijn over tegenslag biedt ruimte voor anderen, zelfacceptatie en het opdoen van levenservaring. Waarom blijft het delen van onze kwetsbaarheden, zonder ze meteen een positieve draai te geven, dan zo ingewikkeld? In deze bloeiklas bespreken we ons ongemak met narigheid en gaan we op zoek naar ruimte voor kwetsbaarheid. Waarom vinden we het zo lastig om hier eerlijk over te zijn? Waarom schamen we ons dat we naar een avond over ‘kwetsbaarheid’ willen?

Meld je aan via deze link